اقتصاد مقاومتی؛ تولید - اشتغال | پنج‌شنبه، ۲ آذر ۱۳۹۶

بازگشت به صفحه کامل

والدین فرزندان کنکوری و اشتباهات مرسوم

Loading the player...

دانلود

هجده اشتباه مرسوم والدین در قبال فرزندان کنکوری:

1-عدم شناخت توانایی های هوشی و عدم برآورد درست توانایی و تحمل حال حاضر دانش آموز

۲-عدم توجه به سابقه تحصیلی دانش آموز و قواعد سرعت رشد دانش آموز در زمان های محدود

۳-نگرانی بیش از حد و بیش از خود دانش آموز برای موفقیت ایشان (نگران برآورده نشدن آرزوهای شخصی خودمان و احساس شکست در خلق یک اثر هنری تمام عیار هستیم )

۴-انتقال نگرانی شخصی به دانش آموز ( به دو صورت نگرانی و خشم ) و بدتر شدن وضعیت با ترسیم منفی آینده

۵-نظارت شدید و مداوم و زیر نظر داشتن تمام حرکات و فعالیت های دانش آموز و تفسیر آنها با عینک بدبینی

۶-حملات مستمر کلامی و غیر کلامی برای تکان دادن و بیدار کردن دانشآموز از خواب غفلت

۷-عدم استفاده از تشویق و محبت و جملات انر‍ژی بخش با این دید که باعث سستی و سوءاستفاده فرزندمان می شود

۸-عدم احترام به حریم شخصی دانش آموز و نگاه و برخورد کودکانه با وی و سرکشی به همه زوایای زندگیش

۹-عدم سپردن مسوولیت به بچه ها و حمایت همه جانبه از آنها و انجام دادن اکثر کارهایشان

۱۰-دادن وعده های مالی بزرگ و ایجاد این احساس که برای شما درس می خوانند ( رابطه معامله و مبادله ای )

۱۱-ایجاد احساس گناه در دانش آموز با روش های مختلف

-به رخ کشیدن امکانات فراهم آمده برای دانش آموز و تذکر ناسپاسی ایشان

-مقایسه دانش آموز با افراد موفق فامیل و دوستان

-یادآوری شکست های گذشته

۱۲-ایجاد محدودیت های شدید تفریحی برای دانش آموز با نگرش سنتی کار بی وقفه

۱۳-تهدیدهای بزرگ غیر قابل انجام که منجر به بی اعتباری حرف های آینده می شود.

۱۴-زیر سوال بردن قطعی هوش ، اراده و توانایی تغییر دانش آموز بوسیله گزاره های کلامی کلی و نازمانمند

۱۵-اشتغال بیش از حد به زندگی شخصی و دغدغه های شغلی و زناشویی و عدم توجه مستمر به کار دانش آموز که منجر به نظارت و

قضاوت های نسنجیده و شتاب زده درباره روند کار و خصوصیات دانش آموز می شود.( تنبلی، سستی، بی برنامگی و ... )

۱۶-زیر فشار گذاشتن دانش آموز با عنوان کردن اهداف خیلی بالای دانشگاهی در جمع های خانوادگی و فامیلی و ...

۱۷-تزریق اهداف خودمان به زندگی ایشان به دو روش تحمیل و اقناع کردن

۱۸-عدم تلاش برای ورورد به مشکلات و دغدغه های فکری و روحی دانش آموز بصورت ناخودآگاه ( مساوی دانستن آن با شکست خودمان )