اقتصاد مقاومتی؛ تولید - اشتغال | پنج‌شنبه، ۸ تیر ۱۳۹۶

بازگشت به صفحه کامل

قناعت و ساده زیستی در زندگی علی (ع)

Loading the player...

دانلود

ساده زیستی، قناعت پیشگی، صرفه جویی، صبر، بردباری و حلم در مواقع تنگدستی و داشتن زندگی پاک، طیب، حلال، بی‏آلایش و نداشتن حرص و طمع ورزی، زراندوزی و دنیاگرایی و دوری از تجملات، اشرافیت، اسرافکاری و زیاده روی همواره سرلوحه امور در زندگانی پیامبران الهی و رهبران حق و ائمه اطهار و پیشوایان راستین به ویژه در زندگی پر برکت و با فضیلت مولای متقیان امیر المؤمنین(ع) بوده و از دنیا و نعمت‏های ناپایدار آن به حداقل و به اندازه بسیار ناچیز و اندک و در حداقل نیاز ضروری استفاده میکردند.درباره «ساده زیستی» حضرت علی(ع) در کتب تاریخی و روایات اسلامی، نمونههای فراوان و بسیار ارزشمند و سازنده و عبرت آموز بیان شده که در اینجا به بعضی از آنها به صورت خلاصه و اشاره یادآوری میگردد.نقل شده که سه شبانه روز حضرت علی(ع) قوت لایموت خود و خانوادهاش را به اسیران و نیازمندان بخشیدند و روزه میگرفت از گرسنگی به خود میپیچید و با این وضع افطار خود و فرزندانش را در راه خدا به مسکینان و اسیران و یتیمان می‏داد، چنانچه در روز سوم ضعیف و بی حال شد که آیه 8 سوره انسان نازل شد "در راه محبت به خداوند غذای خود را (با اینکه به آن نیاز داشتند) به مسکین و یتیم و اسیر می‏دهند".اطعامی که بخشیدن آن، هنگام نیاز شدید هرگز ساده و آسان نبوده، بلکه عملی است کریمانه توأم با عالیترین حد ایثار و زهد و از بهترین حسنات وجود و سخاوت و گذشت است.امام علی(ع) همیشه از دسترنج خود، ارتزاق و زندگی می‏کرد و از بیت المال با اینکه تمامی دارائی و سرمایه‏های بیت المال و خزانه مملکت و بلاد اسلامی در دوران خلافت و زعامت و رهبری در اختیار او بود اما او با مقدار کمی از نان خشک افطار میکرد.اگر با دید حق بین و انعطاف به زندگانی امیرالمؤمنین(ع) خوب بنگریم، نهایت و کمال سادگی و ساده زیستی در تمام ابعاد زندگی او به عینه و وضوح مشهود و ظاهر و نمایان بود، چرا که معمولاً بهترین غذا و خوراک سر سفره او، قرص نان خشک جوین و نان جویی بسیار خشکیده و شیر شتر با سرکه و یا نمک بودساده زیستی و قناعت او به حدی بود که هیچگاه از سر سفره سیر بر نخاست شکم خود را از هیچ غذایی سیر نکرد.لباس امام علی (ع) کم قیمت و ساده، از جنس کرباس زبر، ضخیم و وصله دار بود. وضع منزل و وسایل او بسیار ساده و بی‏آلایش بود. ایشان بود که دنیا را طلاق داد و میفرمود: ای دنیا! برو دیگری (غیر از علی) را فریب ده، هیهات من ترا سه طلاقه کردهام که دیگر امکان بازگشت در کار نیست، ای دنیا، عمرت بسیار اندک و کوتاه، ولی خطراتت بسیار زیاد است.