اقتصاد مقاومتی؛ تولید - اشتغال | جمعه، ۲۴ آذر ۱۳۹۶

بازگشت به صفحه کامل

خوشبختانه با خانواده ها همدل و هم عقیده هستیم

حسین لطفی معاونت پرورشی و تربیت بدنی اداره آموزش و پرورش شهرستان بوشهر

خوشبختانه با خانواده ها همدل و هم عقیده هستیم

(توانستیم کارهای بزرگی انجام دهیم)

چند سال پیش که مسابقات آموزشگاهی قطع شد به واسطه کمبود اعتبار بود و به نوعی در یک مقطع تعطیل گردید. ولی امسال که ما آمدیم این مسابقات را شروع کردیم، شکل دیگری به خود گرفت. بحمداله توانستیم کارهای بزرگی انجام دهیم.

ما کل سالن های ورزشی مان را بازسازی کردیم. 50 الی 60 میلیون تومان هزینه برداشت که در مجموع 110 میلیون هزینه شد.

(4300 دانش آموزدر مسابقات شرکت کردند)

برگشت مالی از 100 میلیون، 80 میلیون برگرداندیم. بحث اصلی ما مسابقات آموزشگاهی بود که در 18 رشته برگزار کردیم. 4300 دانش آموز در مسابقات شرکت داشتند. این مسابقات هم در بخش پسران و هم در قسمت دختران بود که در تاریخ آموزش و پرورش بوشهر بی سابقه بوده.

(بعضی از مدارس غیرانتفاعی هیأت امنایی هستند)

در بحث اعزام تیم ها، خود مدارس متقبل می شوند. چون بعضی از مدارس ما به حالت هیأت امنایی هستند، خودشان می توانند و توان این کار را دارند. اما اگر به مشکل مالی برخورد کنند ما آنها را به اداره کل معرفی می کنیم تا از این طریق ساپرت شوند که توان شرکت در مسابقات را داشته باشند.

(در دوره قبل یک ولنگاری خاصی دیده می شد)

زمان قبل یعنی قبل از ما در این حوزه یک ولنگاری خاصی دیده می شد. مثلاً موضوع سالن ها بخوبی بررسی نمی شد. ما آمدیم ین مهم را ساماندهی کردیم. روی همین حساب سه ماه اول 40 میلیون تومان به حساب اداره کل واریز کردیم. امسال گامهایی که برداشته شد، گامهای واقعاً بی نظیری بوده. با این بضاعت کم، برای اولین بار معلمین ورزشی، پرورشی و مشاوران را دور هم جمع کردیم و این کار خروجی خوبی در پی داشت.

(نخبه های ورزشی را زیر نظر داریم)

در برنامه هایمان بعضی اوقات از هیأت های ورزشی دست یاری می طلبیم. ما هم مجوز ورود به مدارس به آنها می دهیم و به نوعی راه را برای آنها باز کردیم تا استعدادهای ورزشی را زیر نظر بگیرند و همچنین با معلمین ورزشی ما رابطه خوبی برقرار نمایند تا دانش آموزان نخبه را شناسایی کنند. در مسابقات نیز از مربیان اهل فن دعوت گرفتیم که بازیکنان را شناسایی نمایند.

(کانون حرکات اصلاحی را تشکیل دادیم)

ما کانونی درست کرده ایم به نام کانون حرکات اصلاحی. دانش آموزان که مشکل نخاعی و کتف دارند یا صافی کف پا دارند. با خانواده هایشان صحبت می کنیم تا وارد کانون شوند تا انشاءاله مشکل آنها حل شود.

(اردوهای درون استانی انجام می شود)

در بحث اردوها رویکرد بیشتر به سمت روستاها، شهرستان های اطراف هست.

ما اردو داریم ولی تعداد دانش آموزان ما در اردوها کم شد. مثلاً اردو مشهد داریم با 30 الی 40 نفر. معمولاً کسانی هستند که اداره کل به ما معرفی می کنند. بیشتر کسانی به اردو می روند که بضاعت مالی خوبی ندارند. یکسری از اردوها هم خود مدارس اقدام می کنند. ما هم با اینگونه مدارس همکاری لازم را انجام می دهیم. امسال بخاطر مسائل بین راهی که وجود دارد، اردوهای ما درون استانی انجام می شود.

(چند کلاس کارگاهی در رابطه با فضای مجازی برگزار کردیم)

در خصوص مسائل فضای مجازی باید بگویم که ما یک بخش داریم به نام بخش آسیب های اجتماعی. اصل کار ما روی مسئله پیشگیری مانور می دهند. روی همین اصل در سال گذشته چندین کلاس کارگاهی برگزار کردیم. متأسفانه این معضل موضوعی هست که با چهار کارگاه درست نمی شود. این مهم زمان بر است. ما فقط توانستیم  معایبش را گوشزد کنیم.

(یکی از برنامه های ما روی مدارس غیرانتفاعی هست)

یکی از برنامه های ما روی مدارس غیرانتفاعی هست. در حوزه ابتدایی مدارس غیرانتفاعی خوب کار کرده‌اند. ما در این رابطه مدرسه ای داریم که 200 دانش آموز ثبت نام کرده. روی همین اصل رویکرد خوب بوده. آنها به سمت خوبی حرکت می کنند. مسئولین پرورشی آنها توانسته اند که یک گروه سرود تشکیل دهند که بازخورد خوبی به همراه داشته.

(در بحث بهداشت مدارس دو مشکل اساسی داریم)

در بحث بهداشت مدارس دو مشکل اساسی داریم. یکی نیروی بهداشت تخصصی کم داریم. معمولاً نیروهایی وارد مقوله بهداشت شده اند که در کارهای دیگری بوده اند و بنا به دلایلی جذب بهداشت گردیده اند. یعنی به نوعی نیروی خاص بهداشت نداشتیم. در بهداشت اخلاقی و فردی هم مشکل داریم. معمولاً گزارشاتی که به ما می رسد، ما مشاوران را درگیر این کار می کنیم که معضل یا مشکل حل شود.

(برای تمام مدارس مشاور نداریم)

معضلی که در مدارس وجود دارد، متأسفانه در متوسطه، راهنمایی وجود دارد و ابتدایی کمتر دیده می شود. ولی در چند مدت گذشته این معضلات به دوره ابتدایی سرایت کرد. مشکل طلاق، موادمخدر، فضای مجازی، دوست یابی و ارتباط نامشروع معضلاتی هستند که ما با آن درگیر هستیم. این چیزها دارند ما را اذیت می‌کنند. در این خصوص خانواده بایستی به کمک ما بیایند. ما برای تمام مدارس مشاور نداریم. چندی است گروهی تشکیل دادیم که اگر مدرسه ای با مشکل این چنینی مواجه شد به آن آموزشگاه رفته و مسئله را مرتفع نمایند. اگر مشاوران توانستند مشکل را حل کنند که هیچ. اگر مسئله حل نشد آن فرد را به کلینیک های مشاوره می‌فرستیم. مشکلات در حوزه خواهران با برادران برابری می کند اما نوع مشکلات خواهران بیشتر است.

(تنها راه مبارزه با معضلات فقط ورزش است)

در بعضی از مدارس حیاط آنها را در قسمت های مختلف رنگ آمیزی کرده ایم و جایگاه های ورزش های مختلف مشخص شده. بنابراین دانش آموز در ساعات استراحت می تواند از این موضوع استفاده کند. چون اعتقاد داریم تنها راه مبارزه با معضلات فقط ورزش است ولاغیر. این فرهنگ سازی برای خانواده ها بایستی بیشتر شود. متأسفانه خانواده ها دیدگاهشان شده فقط درس خواندن بچه ها. بایستی به ورزش و نشاط بچه‌هایشان وقت بگذارند و به آنها اهمیت خاصی دهند.

(باید از نظر آموزشی به ایده آل برسیم)

در سوره جمعه در قرآن کریم داریم که اول پرورش بعد آموزش. مثل درخت که اول باید او را پرورش داد تا میوه و ثمرش را ببینیم. فلسفه آموزش و پرورش این است که بچه ها را معنوی بار بیاوریم. این کار همت عمومی می خواهد. همه باید دست به دست هم داده تا از نظر آموزشی به ایده آل برسیم.

(در بوشهر معضلات اجتماعی زیاد هست)

در شهر بوشهر که معضلات اجتماعی هم متأسفانه زیاد هست، بایستی به امر ورزشی اهمیت خاصی داده شود. خانواده ها وقتی بچه هایشان در دوره ابتدایی هست به مدارس فوتبال می برند. ولی متأسفانه وقتی وارد دوره متوسطه می شوند این کار را انجام نمی دهند. اگر روی این روند یعنی ورزش اهمیت داده شود، سلامت جامعه تضمین می شود.

(خانواده ها با عقاید ما همراه هستند)

من فکر می کنم صد در صد خانواده ها با عقاید ما همراه باشند. همه خانواده ها بحث اخلاقی و معنوی بچه‌هایشان را به خوبی درک می کنند. قبلاً عرض کردم که در این رابطه بایستی همت عالی داشته باشند. مرتب از مدارس وضعیت بچه ها جویا شوند و سوال کنند که فرزندشان در چه شرایطی به سر می برد.

(بچه های دهه شصت بی نظیر بودند)

باید بگویم که شناخت بچه های دهه شصت نسبت به وضعیت مکانی و زمانی شان بهتر از این نسل می‌باشد. آنها هم موقعیت خانواده و خودشان را درک می کردند. به این خاطر به سمت بداخلاقی نمی رفتند. من خودم را مثال می زنم. با اینکه به فوتبال علاقه داشتم، هیچ وقت به خانواده فشار نمی آوردم که برایم کفش مخصوص فوتبال خریداری نمایند. ولی متأسفانه بچه های امروزی همه چیز را می خواهند و کاری به وضعیت خانواده ها ندارند. شرایط را به خوبی درک نمی کنند. بچه های دهه شصت بی نظیر بودند و توانستند سلامت جامعه و دفاع از کشور را تضمین نمایند.