حمایت از کالای ایرانی | پنج‌شنبه، ۲۸ تیر ۱۳۹۷

امام موسی کاظم (علیه السلام) - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

امام موسی کاظم (علیه السلام)

Loading the player...

دانلود

پیشواى هفتم; حضرت موسى بن جعفر (ع) در روز هفتم ماه صفرسال صد و بیست و هشت هجرى در «ابواء» دیده به جهان گشود. پدر گرام ااش امام‏ صادق علیه‏السلام و مادر ارجمندش «حمیده‏» بربریه، یكى از زنان با فضیلت ‏بود.
او به حدى از اصالت ‏خانوادگى و فضایل انسانى برخوردار بود كه امام صادق ‏(ع)درباره‏ اش فرمود: «حمیده مصفاه من الادناس، كسبیكه الذهب، مازالت‏الاملاك تحرسها حتى ادیت الى كرامه من‏الله لى و الحجه من بعدى; حمیده ازپلیدى‏ها پاك است; مانند شمش طلا، فرشتگان همواره او را نگهدارى كردندتا به من‏رسید، به خاطر كرامتى كه خدا نسبت‏به من و حجت پس از من فرمود
نامى كه‏براى این كودك انتخاب گردید، موسى بود كه تا آن روز در خاندان رسالت و امامت‏سابقه نداشت و یادآور مجاهدت‏هاى موسى بن عمران (ع) بود. آن حضرت با القاب‏كاظم; عبد صالح و باب الحوائج و ... نیز یاد مى‏شد و مشهورترین كنیه‏ اش ابوالحسن ‏و ابوابراهیم بود. امام كاظم (ع) در دوران كودكى تحت مراقبت و تربیت پدر ومادر گرامى‏اش، مراحل رشد و كمال را پیمود و مدت بیست‏ سال از دوران زندگى خودرا در محضر پرفیض و مكتب سازنده پدر سپرى كرد.
آن حضرت در این مدت از سیره و عمل عالى و ارزنده پدر بزرگوارش الهام مى‏گرفت واز علوم و دانش او بهره مى‏جست; به طورى كه امام صادق (ع) دستور داد زنان‏ مسلمان، براى فراگیرى مسایل دینى به او مراجعه كنند.

امامت تا شهادت امام

موسى كاظم (ع) در سال صد و چهل و هشت هجرى كه پدر بزرگوارش امام صادق(ع) توسط منصور، مسموم شد و به شهادت رسید به دستور الهى به منصب پرافتخارامامت نایل آمد.

تحكیم امامت

در زمان امام صادق علیه‏السلام عده‏اى از یاران آن حضرت، اسماعیل،فرزند بزرگ ایشان را امام آینده خود مى‏پنداشتند. اما آنگاه كه اسماعیل در سنین‏جوانى از دنیا رفت امام ششم از مرگ او خبر داد و حتى امام جنازه فرزندش را به‏بزرگان قوم، نشان داد تا علت ریشه عقیده پیشوایى اسماعیل را بخشكاند.
امام(ع) بعد از مرگ اسماعیل در فرصت‏هاى مناسب یارانش را به امام پس از خود، موسى‏بن جعفر (ع) راهنمایى مى‏كرد كه به چند نمونه اشاره مى‏كنیم:
1
مفضل بن عمر مى‏گوید: «كنت عند ابى عبدالله علیه‏السلام فدخل ابوابراهیم ‏موسى (ع) و هو غلام، فقال لى ابو عبدالله علیه‏السلام: استوص به، و ضع امره عندمن تثق به من اصحابك; خدمت امام صادق (علیه‏السلام) بودم كه ابو ابراهیم; موسى‏بن جعفر كه در سن جوانى بود، وارد شد.
امام فرمود: وصیت مرا درباره این بپذیر و بدانكه او امام است و موضوع امامت‏او را با هر یك از اصحاب خود كه مورد اطمینان‏اند، در میان بگذار.
2
اسحاق بن جعفر بن محمد (ع) مى‏گوید: «روزى خدمت پدرم بودم كه على بن عمربن على; پسر امام چهارم (ع) از پدرم پرسید: قربانت گردم، بعد از شما به چه كسى‏پناه ببریم؟ فرمود: كسى كه دو لباس زرد پوشیده، و دو گیسو دارد و اكنون از طرف‏این در نزد تو مى‏آید. او هر دو لنگه در را با دو دستش باز مى‏كند.
چیزى نگذشت كه دیدیم دو دست دو لنگه در را گرفته، و آنها را گشود و ظاهر گشت.
او ابو ابراهیم (ع) بود كه روبروى ما قرار گرفته بود».
3
صفوان جمال‏مى‏گوید: منصور بن حازم به امام صادق (ع) عرض كرد:
پدر و مادرم به قربانت، مرگ هر صبح و شام به سراغ جان‏ها مى‏آید، اگر اتفاق ‏افتاد، امام كیست؟ امام صادق (ع) در حالى كه با دست‏به شانه است ابوالحسن (ع)مى‏زد، فرمود: اگر چنین شد، امام شما این است.
4
على بن جعفر مى‏گوید: پدرم امام صادق (ع) به گروهى از اصحابش فرمود:
«
سفارش مرا درباره فرزندم موسى بپذیرید; زیرا او از همه فرزندانم و از كسانى‏كه از من به یادگار مى‏مانند، برتر است و جانشینم پس از من و حجت‏ خدا بربندگانش خواهد بود

دوران امامت

دوران امامت امام موسى بن جعفر (علیه‏السلام)از سال صد و چهل و هشت‏ شروع شد و تا سال صد و هشتاد و سه هجرى به طول انجامید.
در مدت سى و پنج‏سال امامت‏با خلیفه‏ هاى وقت; منصور دوانیقى، مهدى، هادى وهارون‏الرشید معاصر بود.
حضرت، پس از رحلت پدر، رهبرى و ارشاد علمى و فكرى را به عهده گرفت و گروه ‏زیادى از دانشمندان، محدثان، مفسران، فقها و متكلمان را پرورش داد.
شرایط سیاسى و حكومت منصور ایجاب مى‏كرد كه امام (علیه‏السلام) مبارزه خود را ازابعاد علمى آغاز كند و از طریق نشر معارف به جلوگیرى از شیوع عقاید منحرف‏بپردازد.